Friday, August 8, 2008 at 11:54pm | Edit Note | Delete
I was just with Sian on the phone, a British girl I have met in Georgia, and she is now on the main street of Tbilisi shouting: SAKARTVELOS GAUMARJOS! For peace against war. It has been the best news so far, just a few hours ago a spoke to my best friend Sergio who told me the Georgian police was taking young boys from the streets to participate in the war and already a war-hospital was initialized. So this demonstration surely is a major shout out to the Georgian governement, the international community and Russia: please let this stop. For now, I am going to bed, I am emotionally drowned. But tomorrow morning early I'll be back in front of the telly and behind the internet, calling and messaging friends. I have never been so concerned for such close friends in my life and it hurts not only emotionally to hear what's going on in the country I love so much...
zondag 10 augustus 2008
არაWAR
Just 3 weeks back in cold and rainy Holland when war seems not unlikely in my beloved country Georgia.
As some of you may know, there are two separist regions in Georgia: Abkhazia and South-Ossetia. In the '90ties there have been wars, but since only some tensions. Unfortunately, after some fire-conflict between Georgia and South-Ossetia in the last few days, now Georgia is in full state of war: all reservists have been called and troops are re-called from Iraq. There have been several civilians being killed, bombs being dropped even on georgian territory and the troops in Iraq have being called back. Georgia is ready for war and the Russians are angry and troops/tanks have been send on to georgian territory. Ofcourse all for the sake of 'reinforcement'and with the claim Georgia have been guilty of ethnic cleansing in South Ossetia.
It is again a he said/he said conflict. Misha (Georgian President) stated on CNN that Russian troops have been ready at the border for months and they were already afraid the Russians would find a reason to attack Georgia. According to him Europe and the International world have to open their eyes to the human rights violations of the russians against georgians.
A lot of things are happening every minute, and I´m having troubles keeping up with them and writing this blog. I´ll be back with more info later on. Now I´m just very concerned with my friends who have to go to the army, because they´re reservists and friends who see their family members having to go to the conflict zones because they are in the army.
Sweet friends: I'm thinking of you and I am following every step!
As some of you may know, there are two separist regions in Georgia: Abkhazia and South-Ossetia. In the '90ties there have been wars, but since only some tensions. Unfortunately, after some fire-conflict between Georgia and South-Ossetia in the last few days, now Georgia is in full state of war: all reservists have been called and troops are re-called from Iraq. There have been several civilians being killed, bombs being dropped even on georgian territory and the troops in Iraq have being called back. Georgia is ready for war and the Russians are angry and troops/tanks have been send on to georgian territory. Ofcourse all for the sake of 'reinforcement'and with the claim Georgia have been guilty of ethnic cleansing in South Ossetia.
It is again a he said/he said conflict. Misha (Georgian President) stated on CNN that Russian troops have been ready at the border for months and they were already afraid the Russians would find a reason to attack Georgia. According to him Europe and the International world have to open their eyes to the human rights violations of the russians against georgians.
A lot of things are happening every minute, and I´m having troubles keeping up with them and writing this blog. I´ll be back with more info later on. Now I´m just very concerned with my friends who have to go to the army, because they´re reservists and friends who see their family members having to go to the conflict zones because they are in the army.
Sweet friends: I'm thinking of you and I am following every step!
vrijdag 8 augustus 2008
Oorlog?
Ben je koud drie weekjes terug, dreigt oorlog in het land waar je 10 maanden hebt gezeten.
In Georgie zijn twee separistische gebieden, Abchazie en Zuid-Ossetie. Met beide gebieden is in de jaren negentig een oorlog geweest en nu staan ze onder Internationaal toezicht. Je zou het kunnen vergelijken met Kosovo (al vind ik zelf de vergelijking enigzins krom). Af en toe vinden er tussen de 2 gebieden en Georgie wat schermutselingen plaats. In alle gevallen bemoeit Moskou zich er mee, de inwoners van de twee gebieden hebben ook de Russische nationaliteit voor hun inwoners aangeboden gekregen. Georgie ziet de acties van Rusland als poging om Georgie te destabiliseren, Rusland meent alleen peace-keeper te zijn.
Maar om terug te komen bij de reden van deze blog: er is een vuurconflict gaande met Zuid-Ossetie op het moment (2 uur rijden van Tbilisi, de hoofdstad) en alle reservisten zijn opgeroepen of staan paraat. Een vriend van mij moet over een uur klaar staan en de broer van mijn beste vriend kan elk moment opgeroepen worden. Hoewel er altijd wel iets gaande is in de gebieden, lijkt iedereen dit erg serieus te nemen. Normaal als je aan vrienden vraagt over de conflicten, wuiven ze het weg, maar nu lijkt iedereen bang.
Volgens ooggetuigen is de hoofdstad van Zuid-Ossetie - Tschinvali - compleet weggevaagd door de Georgiers en is de hoofdstad voor 70% onder Georgisch toezicht. Dit accepteren de Russen niet en gepantserde voertuigen zijn op weg vannuit het Russische Noord-Ossetie naar de grens. Verder blijken er bommen op gebieden van Georgie te zijn gevallen (voor kenners: Gori), waarbij geen doden zijn gevallen, voor zover bekend, maar wel gewonden.
Mijn vrienden in Tbilisi zien hoe vrienden en familie naar het front moeten en halen familie-leden uit gebieden die met Zuid-Ossetie grenzen. Het is dus behoorlijk heftig en ik voel me compleet machteloos vannuit Nederland.
Vanavond komt waarschijnlijk een Nederlandse vriend van mij - Billy - op Radio1, hij verblijft momenteel in Tbilisi voor een 3 maanden stage. Zodra ik het tijdstip weet, zal ik het posten.
In Georgie zijn twee separistische gebieden, Abchazie en Zuid-Ossetie. Met beide gebieden is in de jaren negentig een oorlog geweest en nu staan ze onder Internationaal toezicht. Je zou het kunnen vergelijken met Kosovo (al vind ik zelf de vergelijking enigzins krom). Af en toe vinden er tussen de 2 gebieden en Georgie wat schermutselingen plaats. In alle gevallen bemoeit Moskou zich er mee, de inwoners van de twee gebieden hebben ook de Russische nationaliteit voor hun inwoners aangeboden gekregen. Georgie ziet de acties van Rusland als poging om Georgie te destabiliseren, Rusland meent alleen peace-keeper te zijn.
Maar om terug te komen bij de reden van deze blog: er is een vuurconflict gaande met Zuid-Ossetie op het moment (2 uur rijden van Tbilisi, de hoofdstad) en alle reservisten zijn opgeroepen of staan paraat. Een vriend van mij moet over een uur klaar staan en de broer van mijn beste vriend kan elk moment opgeroepen worden. Hoewel er altijd wel iets gaande is in de gebieden, lijkt iedereen dit erg serieus te nemen. Normaal als je aan vrienden vraagt over de conflicten, wuiven ze het weg, maar nu lijkt iedereen bang.
Volgens ooggetuigen is de hoofdstad van Zuid-Ossetie - Tschinvali - compleet weggevaagd door de Georgiers en is de hoofdstad voor 70% onder Georgisch toezicht. Dit accepteren de Russen niet en gepantserde voertuigen zijn op weg vannuit het Russische Noord-Ossetie naar de grens. Verder blijken er bommen op gebieden van Georgie te zijn gevallen (voor kenners: Gori), waarbij geen doden zijn gevallen, voor zover bekend, maar wel gewonden.
Mijn vrienden in Tbilisi zien hoe vrienden en familie naar het front moeten en halen familie-leden uit gebieden die met Zuid-Ossetie grenzen. Het is dus behoorlijk heftig en ik voel me compleet machteloos vannuit Nederland.
Vanavond komt waarschijnlijk een Nederlandse vriend van mij - Billy - op Radio1, hij verblijft momenteel in Tbilisi voor een 3 maanden stage. Zodra ik het tijdstip weet, zal ik het posten.
donderdag 26 juni 2008
de laatste loodjes...
En dan toch, eindelijk lijkt het alsof de zomer echt is begonnen! Het is in elk geval 30 graden en de Georgiers lopen nu al te klagen dat het zo warm is. Standaard Georgisch: het is of te warm, of te koud, of te winderig, of te regenachtig (ok, daar ben ik zelf ook niet zo’n grote fan van) etc etc. En het weer is altijd anders, dan voorgaande jaren. Deze winter geloofde ik er nog heilig in dat het ijskoude weer niet normaal was, nu begin ik het me serieus af te vragen, want volgens de georgiers is het niet normaal dat het zoveel regende de afgelopen maanden (2 buien per week). En ik begin ookal een echte Georgier te worden in this regard: ik loop te klagen dat het slecht weer is, terwijl ik in mijn t-shirt en rokje op mijn balkon een boekje aan het lezen ben: ja, er zijn wolken, dus is het slecht weer. Dat wordt nog wat als ik terug ben in Nederland…
Nederland, op 18 juli arriveer ik weer in ons koude kikkerlandje met al zijn regels, agenda’s en file’s (al heb je file’s hier ook, maar van een heel ander kalibeer: stel je een 2 baansweg voor waar ze met zn vieren naast elkaar staan en dan nog proberen een gaatje te vinden om sneller te gaan, toeter flink, schreeuw: debili xar – je bent een debiel -, en geef waarschuwend gas…). Alhoewel ik in Nederland ook elke minuut vol had gepland met sociale activiteiten, hier zijn ze niet gepland (ok, ik blijf Nederlands, een beetje, maar in elk geval niet 2 weken van te voren). Maakt het leven een stuk ontspannender en interessanter, je weet namelijk nooit precies hoe een avond zal verlopen. Sind Maartje en Wieteke vertrokken zijn naar Nederland en ik dus alleen in ons appartementje verblijf ben ik nog maar 1 avond en 1 middag thuis geweest – en de middag was met reden, ik was zo brak van de avond ervoor dat ik niet meer kon lopen…. -. Hoewel er dus veel vrienden van me zijn vertrokken naar hun thuisland, vermaak ik me nog prima. Internationaal gezien heb ik een leuke club mensen om me heen, maar ook met mijn Georgische vrienden trek ik de laatste tijd veel op. Gisteravond verjaardagsfeestje gehad van Kiki; werkelijk iedereen was er, was zo ontzettend gezellig! Ze gaf samen met Nika haar verjaardagsfeestje op het dakterras van Numbar One, een nieuw geopende bar/club die ik eigenlijk verschrikkelijk vind, normaal lopen er namelijk alleen maar van die omhooggevallen tiepjes rond die met een zuurgezicht, stiletto hakjes en zonnebril op, mechanische bewegen op de lounge-muziek met een dure cocktail in hun handen: not my style…. Maar nu was het erg leuk, de wondere wereld van artistiek Georgie! En het dakterras is erg relaxed, niet al te groot, maar wel een bijzondr uitzicht alle kanten op. Na het feestje ben ik nog naar de tweede helft duitsland-turkije gaan kijken bij het Goethe-Instituut. Turkije aangemoedigd, maar helaas: Duitsland won… Nu moet Spanje wel winnen, no way dat ik wil dat Rusland kampioen wordt; en Duitsland verdient het gewoon niet, zo goed pelen ze de afgelopen tijd niet. Dat heb ik de afgelopen tijd dus ook veel gedaan: voetbal kijken. Volgens mij in mijn hele leven niet zo veel voetbal gekeken als nu! Maar het is gewoon erg leuk om elke avond weer een ander team te supporten, heb overal vrienden van, behalve rusland en spanje, maar dat terzijde, dus je kan je wel voorstellen hoe dat er aan toe gaat .
Het is weer een erg lange ‘blog’ geworden over voornamelijk niets. Mijn excuses, op mijn werk loopt alles een beetje op een einde, dus verveel ik me een beetje. Met name korte teksten editen, budgetje in elkaar zetten, briefje schrijven etc. Het enige project wat ik nu nog hebis daarentegen wel een heel erg leuk project: ik organiseer het jubileum van CENN, ze bestaan 10 jaar. Het wordt een soort van picknick, met outdoor spelletjes, 100 gasten, een DJ en een BBQ, met als dresscode ofcourse: Green. En ookwel rewarding: de Green Bags lopen als een tierelier! Erg leuk om groene tassen met mijn logo voorbij te zien komen en te zien hangen in de supermarkt: rewarding! Ik neem sowieso een paar mee naar Nederland, maar helaas: mag max 20 kilo mee… En natuurlijk zit daar ook nog wat kleding en schoenen van mij bij ;).
Nederland, op 18 juli arriveer ik weer in ons koude kikkerlandje met al zijn regels, agenda’s en file’s (al heb je file’s hier ook, maar van een heel ander kalibeer: stel je een 2 baansweg voor waar ze met zn vieren naast elkaar staan en dan nog proberen een gaatje te vinden om sneller te gaan, toeter flink, schreeuw: debili xar – je bent een debiel -, en geef waarschuwend gas…). Alhoewel ik in Nederland ook elke minuut vol had gepland met sociale activiteiten, hier zijn ze niet gepland (ok, ik blijf Nederlands, een beetje, maar in elk geval niet 2 weken van te voren). Maakt het leven een stuk ontspannender en interessanter, je weet namelijk nooit precies hoe een avond zal verlopen. Sind Maartje en Wieteke vertrokken zijn naar Nederland en ik dus alleen in ons appartementje verblijf ben ik nog maar 1 avond en 1 middag thuis geweest – en de middag was met reden, ik was zo brak van de avond ervoor dat ik niet meer kon lopen…. -. Hoewel er dus veel vrienden van me zijn vertrokken naar hun thuisland, vermaak ik me nog prima. Internationaal gezien heb ik een leuke club mensen om me heen, maar ook met mijn Georgische vrienden trek ik de laatste tijd veel op. Gisteravond verjaardagsfeestje gehad van Kiki; werkelijk iedereen was er, was zo ontzettend gezellig! Ze gaf samen met Nika haar verjaardagsfeestje op het dakterras van Numbar One, een nieuw geopende bar/club die ik eigenlijk verschrikkelijk vind, normaal lopen er namelijk alleen maar van die omhooggevallen tiepjes rond die met een zuurgezicht, stiletto hakjes en zonnebril op, mechanische bewegen op de lounge-muziek met een dure cocktail in hun handen: not my style…. Maar nu was het erg leuk, de wondere wereld van artistiek Georgie! En het dakterras is erg relaxed, niet al te groot, maar wel een bijzondr uitzicht alle kanten op. Na het feestje ben ik nog naar de tweede helft duitsland-turkije gaan kijken bij het Goethe-Instituut. Turkije aangemoedigd, maar helaas: Duitsland won… Nu moet Spanje wel winnen, no way dat ik wil dat Rusland kampioen wordt; en Duitsland verdient het gewoon niet, zo goed pelen ze de afgelopen tijd niet. Dat heb ik de afgelopen tijd dus ook veel gedaan: voetbal kijken. Volgens mij in mijn hele leven niet zo veel voetbal gekeken als nu! Maar het is gewoon erg leuk om elke avond weer een ander team te supporten, heb overal vrienden van, behalve rusland en spanje, maar dat terzijde, dus je kan je wel voorstellen hoe dat er aan toe gaat .
Het is weer een erg lange ‘blog’ geworden over voornamelijk niets. Mijn excuses, op mijn werk loopt alles een beetje op een einde, dus verveel ik me een beetje. Met name korte teksten editen, budgetje in elkaar zetten, briefje schrijven etc. Het enige project wat ik nu nog hebis daarentegen wel een heel erg leuk project: ik organiseer het jubileum van CENN, ze bestaan 10 jaar. Het wordt een soort van picknick, met outdoor spelletjes, 100 gasten, een DJ en een BBQ, met als dresscode ofcourse: Green. En ookwel rewarding: de Green Bags lopen als een tierelier! Erg leuk om groene tassen met mijn logo voorbij te zien komen en te zien hangen in de supermarkt: rewarding! Ik neem sowieso een paar mee naar Nederland, maar helaas: mag max 20 kilo mee… En natuurlijk zit daar ook nog wat kleding en schoenen van mij bij ;).
donderdag 12 juni 2008
foto's
hier onder een kleine greep uit:
Batumi (strand zwarte zee)
Alaverdi Monastry (Kakheti Regio)
Tbilisi sea
Tbilisi by night
Kazbegi
Sikhnakhi (Kakheti Regio)
Batumi (strand zwarte zee)
Alaverdi Monastry (Kakheti Regio)
Tbilisi sea
Tbilisi by night
Kazbegi
Sikhnakhi (Kakheti Regio)
vrijdag 6 juni 2008
weer eens een update vannuit wisselvalllig Tbilisi
geschreven 27-05-2008
Mei is absoluut een maand geweest van veranderingen... Niet alleen was het weer zeer instabiel (zon, regen, zon, regen, zon, regen), ook is er een komen en gaan van mensen. Mn ouders zijn op bezoek geweest (was erg leuk, allemaal uitstapjes gemaakt), er zijn een stel Nederlandse Studenten hier op het moment; observers (jeroen benning oa) en masterstudenten van NOHA (Humantitarian Assistance aan de RUG). De reden voor de observers zijn natuurlijk de parlementaire verkiezingen die afgelopen woensdag plaatsvonden. Ook ik heb gemonitoort, maar dan in Zugdidi = aan de grens met de seperatistische regio Abchazie. In principe ging het er redelijk aan toe, behalve dan vechtpartijen, complete chaos, dronken voorzitters en ruziende observers en commissie-leden.... Maar dat schijnt heel normaal te zijn. Enige echt verontrustende was het telefoontje van Wieteke dat zij bij haar polling station was afgehaald omdat er schietincidenten vlak bij haar post (10 km van de grens) waren waargenomen, en er waren twee bussen uitgefikt.
De echte violations van de verkiezingen heb ik zelf niet meegemaakt (ohja, politie-agenten IN het polling station.....); de echt ernstige violation heb ik op foto gezien, gemaakt door mensen van de Helsinki-Committee: een militair met bivakmuts en mitrallieur voor een pollingstation.... als er iets is wat intimiderend werkt is dat het wel.
Dag na Zugdidi ben ik met een marsjrutka via poti naar batumi en sarpi geweest. Was een beetje illegaal in Georgie, dus moest eventjes de Turkse grens over. Had helaas geen tijd of de financiele middelen om Turkije wat beter te ontdekken en heb maar een half uurtje aan de andere kant van de grens gestaan... Ben toen terug naar Batumi gegaan om met 3 peace-corps volunteers een biertje te drinken en khatchapuri te eten, waarna ik weer terug met de nachttrein naar Tbilisi ben gegaan. Nog interessante mensen ontmoet: een douanier die nu verliefd op me is (je moet ooook noooooit je email/tel nr. geven aan georgische mannen, maar ik was naief en dacht er niet bij na: stomstomstom); een militair die met me wil paardrijden in de bergen (toftoftof!!!! behalve dan dat ie militair is, maar paardrijden in de hoogste bergen van de caucasus? count me in!) en een student die me nu bestookt met smsjes... ja als nederlands blond meisje krijg je nou eenmaal veel aandacht, zeker als je 3 woorden georgisch kan. Gisteren naar de militaire parade geweest die werd gehouden odat het Georgische onafhankelijkheids dag was. Was een beetje een sobere parade, had wel wat meer bombast verwacht, maar denk dat ze iedereen en alles nu in abchazie hebben zitten en dus het niet kunnen showen: al zeggen ze natuurlijk zelf van niet. Ook was er een leuke bloemenmarkt en ben ik een beetje op mn neus verband. Nu aan 't werk en vanavond voor het eerst naar het publieke badhuis met wat vriendinnetjes! Morgen wordt het huilen: wieteke gaat terug naar Nederland, overmorgen wordt het huilen: helve gaat terug naar Estland en vrijdag wordt het huilen: Tiphaine gaat terug naar Frankrijk! Met name Tiphaine en Wieteke gaat me zwaar vallen, zijn echte hele close vriendinnetjes hier en heb gewoon geen flauw idee waar en wanneer ik ze terug ga zien... Gelukkig blijven ook een heleboel lueke vriendinnetjes net zo lang als ik hier nog zal zijn (18 juli terug). Wil trouwens helemaal niet terug: 't leven is hier erg fijn.... Maar aan de andere kant, weer wat structuur en mn jc, zusje, sandi&nienke& andere vrienden en familie weer terug te zien; dat zal ook erg fijn zijn. Nou, ga nu verder genieten van mn hoofdpijn en maagpijn (ja, de foodpoisening blijkt nog steeds niet helemaal weg....zucht).
Mei is absoluut een maand geweest van veranderingen... Niet alleen was het weer zeer instabiel (zon, regen, zon, regen, zon, regen), ook is er een komen en gaan van mensen. Mn ouders zijn op bezoek geweest (was erg leuk, allemaal uitstapjes gemaakt), er zijn een stel Nederlandse Studenten hier op het moment; observers (jeroen benning oa) en masterstudenten van NOHA (Humantitarian Assistance aan de RUG). De reden voor de observers zijn natuurlijk de parlementaire verkiezingen die afgelopen woensdag plaatsvonden. Ook ik heb gemonitoort, maar dan in Zugdidi = aan de grens met de seperatistische regio Abchazie. In principe ging het er redelijk aan toe, behalve dan vechtpartijen, complete chaos, dronken voorzitters en ruziende observers en commissie-leden.... Maar dat schijnt heel normaal te zijn. Enige echt verontrustende was het telefoontje van Wieteke dat zij bij haar polling station was afgehaald omdat er schietincidenten vlak bij haar post (10 km van de grens) waren waargenomen, en er waren twee bussen uitgefikt.
De echte violations van de verkiezingen heb ik zelf niet meegemaakt (ohja, politie-agenten IN het polling station.....); de echt ernstige violation heb ik op foto gezien, gemaakt door mensen van de Helsinki-Committee: een militair met bivakmuts en mitrallieur voor een pollingstation.... als er iets is wat intimiderend werkt is dat het wel.
Dag na Zugdidi ben ik met een marsjrutka via poti naar batumi en sarpi geweest. Was een beetje illegaal in Georgie, dus moest eventjes de Turkse grens over. Had helaas geen tijd of de financiele middelen om Turkije wat beter te ontdekken en heb maar een half uurtje aan de andere kant van de grens gestaan... Ben toen terug naar Batumi gegaan om met 3 peace-corps volunteers een biertje te drinken en khatchapuri te eten, waarna ik weer terug met de nachttrein naar Tbilisi ben gegaan. Nog interessante mensen ontmoet: een douanier die nu verliefd op me is (je moet ooook noooooit je email/tel nr. geven aan georgische mannen, maar ik was naief en dacht er niet bij na: stomstomstom); een militair die met me wil paardrijden in de bergen (toftoftof!!!! behalve dan dat ie militair is, maar paardrijden in de hoogste bergen van de caucasus? count me in!) en een student die me nu bestookt met smsjes... ja als nederlands blond meisje krijg je nou eenmaal veel aandacht, zeker als je 3 woorden georgisch kan. Gisteren naar de militaire parade geweest die werd gehouden odat het Georgische onafhankelijkheids dag was. Was een beetje een sobere parade, had wel wat meer bombast verwacht, maar denk dat ze iedereen en alles nu in abchazie hebben zitten en dus het niet kunnen showen: al zeggen ze natuurlijk zelf van niet. Ook was er een leuke bloemenmarkt en ben ik een beetje op mn neus verband. Nu aan 't werk en vanavond voor het eerst naar het publieke badhuis met wat vriendinnetjes! Morgen wordt het huilen: wieteke gaat terug naar Nederland, overmorgen wordt het huilen: helve gaat terug naar Estland en vrijdag wordt het huilen: Tiphaine gaat terug naar Frankrijk! Met name Tiphaine en Wieteke gaat me zwaar vallen, zijn echte hele close vriendinnetjes hier en heb gewoon geen flauw idee waar en wanneer ik ze terug ga zien... Gelukkig blijven ook een heleboel lueke vriendinnetjes net zo lang als ik hier nog zal zijn (18 juli terug). Wil trouwens helemaal niet terug: 't leven is hier erg fijn.... Maar aan de andere kant, weer wat structuur en mn jc, zusje, sandi&nienke& andere vrienden en familie weer terug te zien; dat zal ook erg fijn zijn. Nou, ga nu verder genieten van mn hoofdpijn en maagpijn (ja, de foodpoisening blijkt nog steeds niet helemaal weg....zucht).
Mepes dges Tbilishi (oftewel: Koninginnedag in Tbilisi)
geschreven 30 april 2008
Ja, u leest het goed: ook in Tbilisi wordt Koninginnedag gevierd! Oke, niet zo uitbundig als 'en Hollande' en ook alleen maar met een receptie en de Nederlandse Gemeenschap alhier (wat klinkt dat naar: Nederlandse gemeenschap...); maar toch! Dus vanavond van 7 tot 9 haring happen, bitterballen naar binnen schuiven en een grote hoeveelheid aan witbier wegtanken! Je weet pas wat je mist, als je het niet hebt (wat een cruijf-wijsheid). Sorry voor de flauwe grappen, het is hier gewoon 25 graden en een beetje benauwd, dus daar wordt je gewoon een beetje lollig van (ik wel in elk geval ).
En mis ik Nederland dan echt? Ik weet het niet, ik mis absoluut mijn vrienden, familie en gezellige stad grunn; maar het is hier ook geweldig leven... Het idee van weer terug gaan naar de bureaucratie/regen&wind/op tijd op afspraken zijn.... Maar aan de andere kant kan ik nu al heel erg uitkijken naar een goed gevulde Albert Heijn, mijn tweepersoonsbed en mijn fiets!
Want alhoewel ik mijn vrienden in Nederland erg mis, hier heb ik ook een aantal zeer goede vrienden gemaakt die ik hier moet achter laten. Gelukkig leven we in het tijdperk van internet en zijn de banden door sites als facebook en myspace goed bij te houden. En ik wil gewoon snel weer terugkomen naar Tbilisi! (en gelukkig zit ik hier nog twee en een halve maand )
Nou, ik ga weer eventjes verder met werk en dan lekker koninginnedag vieren! Iedereen veel plezier gewenst vandaag!
Ja, u leest het goed: ook in Tbilisi wordt Koninginnedag gevierd! Oke, niet zo uitbundig als 'en Hollande' en ook alleen maar met een receptie en de Nederlandse Gemeenschap alhier (wat klinkt dat naar: Nederlandse gemeenschap...); maar toch! Dus vanavond van 7 tot 9 haring happen, bitterballen naar binnen schuiven en een grote hoeveelheid aan witbier wegtanken! Je weet pas wat je mist, als je het niet hebt (wat een cruijf-wijsheid). Sorry voor de flauwe grappen, het is hier gewoon 25 graden en een beetje benauwd, dus daar wordt je gewoon een beetje lollig van (ik wel in elk geval ).
En mis ik Nederland dan echt? Ik weet het niet, ik mis absoluut mijn vrienden, familie en gezellige stad grunn; maar het is hier ook geweldig leven... Het idee van weer terug gaan naar de bureaucratie/regen&wind/op tijd op afspraken zijn.... Maar aan de andere kant kan ik nu al heel erg uitkijken naar een goed gevulde Albert Heijn, mijn tweepersoonsbed en mijn fiets!
Want alhoewel ik mijn vrienden in Nederland erg mis, hier heb ik ook een aantal zeer goede vrienden gemaakt die ik hier moet achter laten. Gelukkig leven we in het tijdperk van internet en zijn de banden door sites als facebook en myspace goed bij te houden. En ik wil gewoon snel weer terugkomen naar Tbilisi! (en gelukkig zit ik hier nog twee en een halve maand )
Nou, ik ga weer eventjes verder met werk en dan lekker koninginnedag vieren! Iedereen veel plezier gewenst vandaag!
Abonneren op:
Posts (Atom)