maandag 11 augustus 2008

Analyse conflict Georgie-Rusland

Georgië – het conflict

Afgelopen donderdagnacht viel het Georgische leger hun autonome regio Zuid-Ossetië binnen. Als directe reactie hierop marcheerde Rusland 150 tanks vanuit het Noorden richting de hoofdstad van Zuid-Ossetië, Tschinvali. Wat in de eerste paar uren leek op een oorlog alleen gefocust op het Zuid-Ossetische grondgebied, bleek na een paar uren een optimistische misconceptie: Russische bommenwerpers hadden hun doel verlegd naar Gori - precies in het midden tussen Tbilisi, de hoofdstad van Georgië, en Tschinvali - en Marneuli - ten zuiden van Tbilisi -, waar 3 doden vielen en meerdere gewonden. Het was duidelijk, dit zou een Georgisch-Russische oorlog worden. In de volgende analyse zal ik proberen uit te leggen wat Georgië dreef om Zuid-Ossetië in te vallen, hoe Rusland’s reactie uitgelegd kan worden en waarom de internationale wereld zoveel aandacht geeft aan dit conflict. In dit vraagstuk zal ik niet ingaan op het recht op zelfbeschikking van de Osseten.

Waarom viel Georgië Zuid-Ossetië binnen?
Na een bloedige onafhankelijkheids oorlog in 1993 kreeg Zuid-Ossetië zijn autonome status binnen de republiek Georgië. Onder toezicht van Russische peacekeepers zou de 70.000 inwoners tellende regio een eigen president krijgen en een eigen federale regering. Vermeld moet worden dat Zuid-Ossetië geen eigen staat wil zijn, maar zich wil herenigen met Noord-Ossetië, wat in Rusland ligt. In de afgelopen jaren zijn er af en toe conflicten geweest, met name aan de grens. De Georgische regering beschuldigt Rusland van het opstoken van Zuid-Ossetiërs tegen Georgië en verdenkt de Russen te infiltreren in de Zuid-Ossetische federale regering. De Zuid-Osseten en de Russen beschuldigen de Georgiërs van het uitoefenen van druk op de regio, het niet erkennen van de federale regering en van het smeden van een plan Zuid-Ossetië weer onder eigen toezicht te krijgen.

Afgelopen week laaide het conflict weer op. Toen afgelopen weekeinde de Zuid-Ossetische regering besloot uit voorzorg vrouwen, bejaarden en kinderen uit de hoofdstad te evacueren, terwijl er feitelijk nog niks aan de hand was; werd men in Georgië gespannen. Vuurgevechten aan de grens – volgens beide partijen door onprofessionele rebellen – lieten de situatie in zoverre escaleren dat de Zuid-Ossetische president besloot op donderdagavond de onafhankelijkheid uit te roepen. Dit leidde tot zoveel woede onder Georgiërs, dat Misha Saakashvili (president Georgië) besloot troepen naar Tschinvali te sturen en deze hoofdstad te heroveren. De 150 tanks en troepen die al maanden klaar stonden bij de Noord-Ossetische grens van Russische zijde, werden hierop direct ingezet en tegen het middag uur van vrijdag arriveerden deze ook bij de hoofdstad.

Rusland’s beweegredenen
Sinds Misha Saakashvili in 2003 middels de geweldloze rozenrevolutie aan de macht kwam, kijkt Rusland met een schuin oog naar Georgië. De pro-westerse president laat duidelijk weten niet van de Russische interventies gediend te zijn en de aspiraties om lid te worden bij de NAVO vallen niet in goede aarde bij buurland Rusland. Waarom is Rusland geïnteresseerd in een klein landje van minder dan 5 miljoen inwoners, met geen economische waarde? Het antwoord op die vraag is kort en eenvoudig: olie. Vanuit buurland Azerbeidzjan wordt olie van de Kaspische zee, door Georgië heen naar Turkije en Europa gepompt. Georgië is de enige mogelijke route, omdat niet alleen Azerbeidzjan en Armenië in een conflict zitten, maar ook de grens tussen Armenië en Turkije op slot zit. Voor Rusland, als oligarch, is de route een doorn in het oog. Door deze route zou Europa onafhankelijk kunnen worden van Russische olie en op dit moment zijn de enige inkomsten van Rusland haar grondstoffen en dan in het bijzonder olie.

Al maanden beweerd de Georgische overheid dat Russische troepen klaar staan bij de grens met Abchazië en Zuid-Ossetië. Deze twee separatistische regio’s zouden een makkelijke manier zijn Georgië te destabiliseren. De inval afgelopen donderdagnacht van Georgië in Zuid-Ossetië leek een goed excuus. Over de inval van Georgië in Zuid-Ossetië moet vooropgesteld moet worden dat Georgië ernstige schendingen heeft begaan in Zuid-Ossetië en er inderdaad ingegrepen moest worden. De proportie waarmee Rusland echter reageerde, is schokkend. Niet allen de honderdvijftig tanks waarmee ze oprukten naar de hoofdstad zijn op zijn minst curieus te noemen, maar met name de aanvallen op militaire basissen buiten Zuid-Ossetië zijn onnodig en tasten de territoriale integriteit van Georgië aan.

In de internationale pers vraagt men zich af of dit een geplande actie van Moskou is geweest, of een reddingsactie die op zoveel militaire tegenstand stuitte dat ze in paniek het uit de hand hebben laten lopen. Het laatste lijkt hier het meest voor de hand liggend. Hoewel Rusland duidelijk Georgië als onwenselijke democratische onderbuur ziet – waarbij men zich überhaupt moet afvragen in hoeverre Georgië democratisch is – lijkt de manier waarop gereageerd wordt, namelijk als eerste vanuit Beijing, niet op een strategisch geplande militaire actie om Georgisch gezag te ondermijnen. Ook het feit dat de eerste paar uren Moskou niet live wilde reageren op de situatie lijkt te indiceren op een uit de hand gelopen actie.

Het conflict
Wat is er in de afgelopen paar dagen gebeurd dat dit relatief kleine conflict uitgelopen is tot een wereldwijd vraagstuk? Allereerst is er natuurlijk de inmenging van de VS die Georgië ziet als een beacon of democracy en derhalve dit kleine landje steunt tegen dictatoriale buren; en is de manier waarop Rusland reageerde op Georgië buitenproportioneel en schokt dit de Internationale wereld. Ten tweede is voor een groot deel van de wereld de olieroute via Georgië belangrijk, zeker in tijden als deze. Maar ook niet onbelangrijk is het feit dat Rusland gemeend heeft haar burgers te beschermen en zou dit deuren kunnen openen naar acties ten opzichte van andere landen, mocht iedereen toekijken en niets doen.

De Verenigde Staten heeft sinds Misha Saakahsvili aan de macht kwam grootte interesse in het landje. Het verspreiden van democratie is altijd een hottopic geweest van President Bush en als buurland van Rusland zou het kunnen helpen de invloed van Rusland in te dringen. Het is geografisch strategisch om Georgië als ally te hebben. Op het moment dat Rusland bommen gooide afgelopen vrijdag en zaterdag op zowel militaire als civiele doelen in Georgië, was het voor de VS duidelijk welke kant ze moesten kiezen én dat ze aandacht aan dit conflict moesten geven.

Volgens Rusland beschermen zij hun volk in Zuid-Ossetië en is dat de hoofdreden dat zij in het conflict in moesten grijpen. Er wonen inderdaad veel Russen in Zuid-Ossetië, maar liefst 2/3 van alle Osseten heeft de Russische nationaliteit. Dit kort uitgelegd worden, omdat het geen etnische Russen zijn, maar Osseten die de Russische nationaliteit aangeboden hebben gekregen van Rusland in de afgelopen jaren. Dit zou gezien kunnen worden als een humanitaire actie, omdat de Osseten niet over een geldig internationaal paspoort beschikken. Dit is de ene kant van de medaille, aan de andere kant: wat als de Internationale gemeenschap toestaat dat Rusland haar volk beschermt op het territorium van een ander land? Dan lijkt de deur open voor legitieme aanvallen in alle postsovjet landen. Maar niet alleen het Russische volk moet hier genoemd worden, want ook kan men zich afvragen hoe legitiem het is dat Rusland Georgische soevereiniteit heeft geschonden. Als de Russen op Zuid-Ossetisch territorium gebleven waren, was dit een ander vraagstuk geweest.

De oplossing?
Afgelopen paar dagen is het conflict hoog opgelopen. Rusland heeft de kustlijn geblokkeerd met haar Marine, het Georgische leger heeft niet genoeg ammunitie en wapens voor al haar troepen en lijkt nu ook in de andere separatistische regio, Abchazië, een oorlog uitgebroken. De Georgiërs zijn bang voor de toekomst, boos op zowel Rusland als hun eigen president voor het uit de hand lopen van het conflict; en erg verdrietig dat dit in hun land gebeurt. De Osseten zijn ook bang, boos en verdrietig en velen zijn gevlucht naar het in Rusland liggende Noord-Ossetië. De vraag is of zij ooit nog weer terug in de republiek Georgië willen.

Rusland lijkt niet te willen onderhandelen, zelfs na het volledig terugtrekken van de Georgische troepen op zondagochtend uit Zuid-Ossetië, komen er extra clausules voor een staakt het vuren en schilderen de Russen de Georgiërs af als leugenaars en genocidenplegers. Georgië aan de andere kant wil haar nederlaag niet erkennen en beschuldigt Rusland van imperialistische agressor en genocidenpleger; wat de situatie tussen beiden landen niet ten goede komt.

De enige hoop ligt nu in handen van de Internationale wereld. Een wereld die al eerder gefaald heeft in voormalig Joegoslavië, Rwanda en Sudan. Die, naast een ellenlange discussie in de veiligheidsraad van de VN, haar diplomatieke onderhandelmethode na 3 dagen oorlog uit de kast haalt. Zowel de Osseten als de Georgiërs hopen dat dit iets uit zal halen, maar de vraag is ten zeerste of Rusland gehoor zal geven aan deze wanhoopskreet.

zondag 10 augustus 2008

Demonstratie

Naar aanleiding van de zorgelijke oorlog toestand in Georgië als gevolg van de Russische militaire interventie, BOMBARDIMENT VAN GEHEEL GEORGIE, ANEXATIE VAN GEORGIE DOOR RUSSLAND, wordt een protestactie gehouden. De actie zal plaatsvinden op MAANDAG 11 augustus a.s... om 13:00 uur BIJ de Russische ambassade, gevestigd op de Andries Bickerweg 2, 2517 JP Den Haag. DEMOSTRATIE STAART BIJ RUSSISCHE AMBASSADE EN DOORGAAT NAAR VREDESPALEIN. Jullie steun en medestaan bij de actie zal veel betekenen voor Georgië. Daarom verspreid deze mail verder.

Actiecomité van Stichting Georgië / Georgische Diaspora
www.geo-diaspora.nl

Update

Friday, August 8, 2008 at 11:54pm | Edit Note | Delete
I was just with Sian on the phone, a British girl I have met in Georgia, and she is now on the main street of Tbilisi shouting: SAKARTVELOS GAUMARJOS! For peace against war. It has been the best news so far, just a few hours ago a spoke to my best friend Sergio who told me the Georgian police was taking young boys from the streets to participate in the war and already a war-hospital was initialized. So this demonstration surely is a major shout out to the Georgian governement, the international community and Russia: please let this stop. For now, I am going to bed, I am emotionally drowned. But tomorrow morning early I'll be back in front of the telly and behind the internet, calling and messaging friends. I have never been so concerned for such close friends in my life and it hurts not only emotionally to hear what's going on in the country I love so much...

არაWAR

Just 3 weeks back in cold and rainy Holland when war seems not unlikely in my beloved country Georgia.
As some of you may know, there are two separist regions in Georgia: Abkhazia and South-Ossetia. In the '90ties there have been wars, but since only some tensions. Unfortunately, after some fire-conflict between Georgia and South-Ossetia in the last few days, now Georgia is in full state of war: all reservists have been called and troops are re-called from Iraq. There have been several civilians being killed, bombs being dropped even on georgian territory and the troops in Iraq have being called back. Georgia is ready for war and the Russians are angry and troops/tanks have been send on to georgian territory. Ofcourse all for the sake of 'reinforcement'and with the claim Georgia have been guilty of ethnic cleansing in South Ossetia.
It is again a he said/he said conflict. Misha (Georgian President) stated on CNN that Russian troops have been ready at the border for months and they were already afraid the Russians would find a reason to attack Georgia. According to him Europe and the International world have to open their eyes to the human rights violations of the russians against georgians.
A lot of things are happening every minute, and I´m having troubles keeping up with them and writing this blog. I´ll be back with more info later on. Now I´m just very concerned with my friends who have to go to the army, because they´re reservists and friends who see their family members having to go to the conflict zones because they are in the army.

Sweet friends: I'm thinking of you and I am following every step!

vrijdag 8 augustus 2008

Oorlog?

Ben je koud drie weekjes terug, dreigt oorlog in het land waar je 10 maanden hebt gezeten.
In Georgie zijn twee separistische gebieden, Abchazie en Zuid-Ossetie. Met beide gebieden is in de jaren negentig een oorlog geweest en nu staan ze onder Internationaal toezicht. Je zou het kunnen vergelijken met Kosovo (al vind ik zelf de vergelijking enigzins krom). Af en toe vinden er tussen de 2 gebieden en Georgie wat schermutselingen plaats. In alle gevallen bemoeit Moskou zich er mee, de inwoners van de twee gebieden hebben ook de Russische nationaliteit voor hun inwoners aangeboden gekregen. Georgie ziet de acties van Rusland als poging om Georgie te destabiliseren, Rusland meent alleen peace-keeper te zijn.

Maar om terug te komen bij de reden van deze blog: er is een vuurconflict gaande met Zuid-Ossetie op het moment (2 uur rijden van Tbilisi, de hoofdstad) en alle reservisten zijn opgeroepen of staan paraat. Een vriend van mij moet over een uur klaar staan en de broer van mijn beste vriend kan elk moment opgeroepen worden. Hoewel er altijd wel iets gaande is in de gebieden, lijkt iedereen dit erg serieus te nemen. Normaal als je aan vrienden vraagt over de conflicten, wuiven ze het weg, maar nu lijkt iedereen bang.

Volgens ooggetuigen is de hoofdstad van Zuid-Ossetie - Tschinvali - compleet weggevaagd door de Georgiers en is de hoofdstad voor 70% onder Georgisch toezicht. Dit accepteren de Russen niet en gepantserde voertuigen zijn op weg vannuit het Russische Noord-Ossetie naar de grens. Verder blijken er bommen op gebieden van Georgie te zijn gevallen (voor kenners: Gori), waarbij geen doden zijn gevallen, voor zover bekend, maar wel gewonden.

Mijn vrienden in Tbilisi zien hoe vrienden en familie naar het front moeten en halen familie-leden uit gebieden die met Zuid-Ossetie grenzen. Het is dus behoorlijk heftig en ik voel me compleet machteloos vannuit Nederland.

Vanavond komt waarschijnlijk een Nederlandse vriend van mij - Billy - op Radio1, hij verblijft momenteel in Tbilisi voor een 3 maanden stage. Zodra ik het tijdstip weet, zal ik het posten.

donderdag 26 juni 2008

de laatste loodjes...

En dan toch, eindelijk lijkt het alsof de zomer echt is begonnen! Het is in elk geval 30 graden en de Georgiers lopen nu al te klagen dat het zo warm is. Standaard Georgisch: het is of te warm, of te koud, of te winderig, of te regenachtig (ok, daar ben ik zelf ook niet zo’n grote fan van) etc etc. En het weer is altijd anders, dan voorgaande jaren. Deze winter geloofde ik er nog heilig in dat het ijskoude weer niet normaal was, nu begin ik het me serieus af te vragen, want volgens de georgiers is het niet normaal dat het zoveel regende de afgelopen maanden (2 buien per week). En ik begin ookal een echte Georgier te worden in this regard: ik loop te klagen dat het slecht weer is, terwijl ik in mijn t-shirt en rokje op mijn balkon een boekje aan het lezen ben: ja, er zijn wolken, dus is het slecht weer. Dat wordt nog wat als ik terug ben in Nederland…
Nederland, op 18 juli arriveer ik weer in ons koude kikkerlandje met al zijn regels, agenda’s en file’s (al heb je file’s hier ook, maar van een heel ander kalibeer: stel je een 2 baansweg voor waar ze met zn vieren naast elkaar staan en dan nog proberen een gaatje te vinden om sneller te gaan, toeter flink, schreeuw: debili xar – je bent een debiel -, en geef waarschuwend gas…). Alhoewel ik in Nederland ook elke minuut vol had gepland met sociale activiteiten, hier zijn ze niet gepland (ok, ik blijf Nederlands, een beetje, maar in elk geval niet 2 weken van te voren). Maakt het leven een stuk ontspannender en interessanter, je weet namelijk nooit precies hoe een avond zal verlopen. Sind Maartje en Wieteke vertrokken zijn naar Nederland en ik dus alleen in ons appartementje verblijf ben ik nog maar 1 avond en 1 middag thuis geweest – en de middag was met reden, ik was zo brak van de avond ervoor dat ik niet meer kon lopen…. -. Hoewel er dus veel vrienden van me zijn vertrokken naar hun thuisland, vermaak ik me nog prima. Internationaal gezien heb ik een leuke club mensen om me heen, maar ook met mijn Georgische vrienden trek ik de laatste tijd veel op. Gisteravond verjaardagsfeestje gehad van Kiki; werkelijk iedereen was er, was zo ontzettend gezellig! Ze gaf samen met Nika haar verjaardagsfeestje op het dakterras van Numbar One, een nieuw geopende bar/club die ik eigenlijk verschrikkelijk vind, normaal lopen er namelijk alleen maar van die omhooggevallen tiepjes rond die met een zuurgezicht, stiletto hakjes en zonnebril op, mechanische bewegen op de lounge-muziek met een dure cocktail in hun handen: not my style…. Maar nu was het erg leuk, de wondere wereld van artistiek Georgie! En het dakterras is erg relaxed, niet al te groot, maar wel een bijzondr uitzicht alle kanten op. Na het feestje ben ik nog naar de tweede helft duitsland-turkije gaan kijken bij het Goethe-Instituut. Turkije aangemoedigd, maar helaas: Duitsland won… Nu moet Spanje wel winnen, no way dat ik wil dat Rusland kampioen wordt; en Duitsland verdient het gewoon niet, zo goed pelen ze de afgelopen tijd niet. Dat heb ik de afgelopen tijd dus ook veel gedaan: voetbal kijken. Volgens mij in mijn hele leven niet zo veel voetbal gekeken als nu! Maar het is gewoon erg leuk om elke avond weer een ander team te supporten, heb overal vrienden van, behalve rusland en spanje, maar dat terzijde, dus je kan je wel voorstellen hoe dat er aan toe gaat .
Het is weer een erg lange ‘blog’ geworden over voornamelijk niets. Mijn excuses, op mijn werk loopt alles een beetje op een einde, dus verveel ik me een beetje. Met name korte teksten editen, budgetje in elkaar zetten, briefje schrijven etc. Het enige project wat ik nu nog hebis daarentegen wel een heel erg leuk project: ik organiseer het jubileum van CENN, ze bestaan 10 jaar. Het wordt een soort van picknick, met outdoor spelletjes, 100 gasten, een DJ en een BBQ, met als dresscode ofcourse: Green. En ookwel rewarding: de Green Bags lopen als een tierelier! Erg leuk om groene tassen met mijn logo voorbij te zien komen en te zien hangen in de supermarkt: rewarding! Ik neem sowieso een paar mee naar Nederland, maar helaas: mag max 20 kilo mee… En natuurlijk zit daar ook nog wat kleding en schoenen van mij bij ;).

donderdag 12 juni 2008

foto's

hier onder een kleine greep uit:
Batumi (strand zwarte zee)
Alaverdi Monastry (Kakheti Regio)
Tbilisi sea
Tbilisi by night
Kazbegi
Sikhnakhi (Kakheti Regio)